پسر ایرانی

ما را اندوه به هم وصل می‌کرد
نه شبیه طناب
شبیه رگی پنهان
که زیر پوستِ شهر می‌تپید
دست‌هامان
در تاریکی همدیگر را پیدا می‌کردند
بی‌آنکه نامی بپرسند
بی‌آنکه امید را وعده بدهند
ما با هم گریه نکردیم
با هم ماندیم
و ماندن
سخت‌ترین شکلِ دوست داشتن بود
اندوه
زبان مشترک ما شد
وقتی کلمات ممنوع بودند
و فریاد
هزینه داشت
ما از درد
پل ساختیم
از سکوت
پناه
و حالا
هر وقت دلی می‌شکند
جایی در این وطنِ زخمی
دلِ دیگری
بی‌آنکه بداند چرا
آه می‌کشد

ﺭﻭﺑﺎﻩ ﺑﻪ ﮔﺮﮒ ﮔﻔﺖ: ﺩﺭﺱ ﺯﻧﺪگی رو ﻳﺎﺩﻡ ﺑﺪﻩ
ﮔﺮﮒ ﮔﻔﺖ: ﺍﺯ ﺑﺎﻻﻯ ﻛﻮﻩ ﺑﭙﺮ!
ﺭﻭﺑﺎﻩ ﮔﻔﺖ: ﭘﺎﻳﻢ میﺸﻜﻨﺪ!
ﮔﺮﮒ ﮔﻔﺖ: میﮕﻴﺮﻣﺖ
ﺭﻭﺑﺎﻩ ﭘﺮﻳﺪ، ﮔﺮﮒ ﺍﻭﺭﺍ ﻧﮕﺮﻓﺖ ﻭ ﭘﺎﻳﺶ ﺷﻜﺴﺖ
ﺭﻭﺑﺎﻩ ﮔﻔﺖ: ﭼﺮﺍ ﻧﮕﺮﻓﺘﻰ؟!
ﮔﺮﮒ ﮔﻔﺖ، ﺩﺭﺱ ﺍﻭﻝ: ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﯾﻌﻨﯽ ﻣﺮﮒ !

دخترک که از درس جبر نمره نیاورده بود و بهترین دوستش هم او را ترک کرده بود پیش مادرش رفت و گفت: همش اتفاق های بد می افته!
مادر که در حال کیک پختن بود از او پرسید که آیا کیک دوست دارد؟

دخترک جواب داد: البته! من عاشق دست پخت شما هستم.
مادر مقداری روغن مخصوص شیرینی پزی به او داد و دخترک گفت: اه..! حالم رو به هم می زنه!

مادر تخم مرغ خام پیشنهاد کرد و دختر گفت: از بوش متنفرم!
این بار مادر رو به او کرد و پرسید: با کمی آرد چطوری؟ و دختر جواب داد که از آن هم بدش می آید.

مادر با چهره ای مهربان و متین رو به دخترش کرد و گفت: بله شاید همه این ها به تنهایی به نظرت بد بیایند ولی وقتی آنها را به اندازه و شیوه مناسب با هم مخلوط کنیم یک کیک خیلی خوشمزه خواهیم داشت!

خداوند نیز این چنین عمل می کند؛ ما خیلی وقتها از پیشامدهای ناگوار از پروردگارمان شکایت می کنیم در حالی که فقط او می داند که این موقعیت ها برای آمادگی در مراحل بعدی زندگی لـازم است و منتهی به خیر می شود. باید به خداوند توکل کرد و اطمینان داشت که همه این موقعیت های به ظاهر ناخوشایند معجزه می آفرینند.

مطمئن باش که خداوند تو را عاشقانه دوست دارد چون در هر بهار برایت گل می فرستد و هر روز صبح آفتاب را به تو هدیه می کند. پروردگار هستی با اینکه می تواند در هر جای این دنیا باشد قلب تو را انتخاب کرده و تنها اوست که هر وقت بخواهی چیزی بگویی گوش می کند و تو باید صبور باشی و این مراحل را طی کنی..

خانمی سراغ دکتر رفت و گفت: نمی‌دانم چرا همیشه افسرده‌ام و خود را زنی بدبخت می‌دانم. چه دارویی برایم سراغ داری آقای دکتر؟

 دکتر قدری فکر کرد و سپس گفت: تنها راه علاج شما این است که پنج نفر از خوشبخت‌ترین مردم شهر را بشناسی و اینکه از زبان آنها بشنوی که خوشبخت هستند.

زن رفت و پس از چند هفته به مطب دکتر برگشت، اما این بار اصلاً افسرده نبود.

او به دکتر گفت: "برای پیدا کردن آن پنج نفر، به سراغ پنجاه نفر که فکر می‌کردم خوشبخت‌ترین‌ها هستند رفتم اما وقتی شرح زندگی همه آنها را شنیدم فهمیدم که خودم از همه خوشبخت‌تر هستم!

خوشبختی یک احساس است و لزوما با ثروت و مال اندوزی به دست نمی‌آید. خوشبختی رضایت از زندگی و شکرگزاری بابت داشته‌هاست نه افسوس بابت نداشته‌ها!